De paradox van onze tijd in de geschiedenis is dat we hogere gebouwen, maar korter humeur hebben, bredere snelwegen, maar smaller standpunten. We geven meer uit, maar hebben minder, we kopen meer, maar genieten minder.
We hebben grotere huizen en kleinere families, meer comfort, maar minder tijd, we hebben meer graden maar minder zin; meer kennis, maar minder inzicht; meer deskundigen nog meer problemen, meer medicijnen maar minder welzijn.
We drinken te veel, rook te veel, besteden te roekeloos, lachen te weinig, te snel rijden, krijgen te boos, blijven te laat, sta op te moe, lees te weinig, tv kijken te veel, en bidden te weinig.
We hebben onze bezittingen vermenigvuldigd, maar onze waarden verminderd. We praten veel, hou van te weinig, en haten te vaak. We hebben geleerd hoe je een brood te verdienen, maar niet een leven, die we hebben toegevoegd jaren aan het leven niet het leven tot jaren.
We zijn helemaal naar de maan en terug, maar moeite hebben met het oversteken van de straat om een nieuwe buurman te ontmoeten. We veroverden de ruimte, maar niet de innerlijke ruimte. We hebben gedaan grotere dingen, maar niet beter dingen.
We hebben opgeruimd de lucht, maar vervuild de ziel. We hebben veroverde het atoom, maar niet onze vooroordelen. We schrijven meer, maar leren minder. We zijn van plan meer, maar bereiken minder. We hebben geleerd om te haasten, maar niet om te wachten. We bouwen meer computers om meer informatie te bewaren, om meer exemplaren dan ooit te produceren, maar we communiceren minder en minder.
Dit zijn de tijden van fast food en trage vertering, grote mannen en kleine karakter, steile winst en oppervlakkige relaties. Dit zijn de dagen van de twee inkomens maar meer scheidingen, mooiere huizen, maar gebroken gezinnen.
Dit zijn dagen van snelle trips, wegwerpluiers, wegwerpmaatschappij moraal, one-night stands, overgewicht lichamen, en pillen die er alles aan doen van moed voor stille, om te doden.
Het is een tijd waarin er veel in de etalage en niets in het magazijn. Een tijd waarin technologie kan deze brief aan u, en een tijd mee als je kunt ervoor kiezen om dit inzicht te delen, of om gewoon op te verwijderen.
Vergeet niet, wat tijd doorbrengen met uw dierbaren, omdat ze niet van plan om er altijd te zijn.
Vergeet niet, laten we zeggen een vriendelijk woord voor iemand die opkijkt voor u in ontzag, want dat kleine persoon snel zal groeien en laat uw zijde.
Vergeet niet, naar een warme knuffel te geven aan degene naast je, want dat is de enige schat je kunt geven met je hart en het kost geen cent.
Vergeet niet, om te zeggen "I love you" aan uw partner en uw dierbaren, maar vooral meen het. Een kus en een omhelzing zal herstellen pijn doen als het komt van diep binnen in je.
Vergeet niet om de handen te houden en het moment koesteren voor een dag zal die persoon er niet zijn. Geef tijd om lief te hebben, geef tijd om te spreken, geven de tijd om de kostbare gedachten in je geest te delen. Aan al mijn vrienden in mijn leven, bedankt voor er te zijn!
Voel je vrij om dit te delen met een vriend, of twee of meer.
